Geschiedenis van Elvea : 1929-1950

1929

De verschrikkelijke economische crisis van 1929 en de daaruit voortvloeiende hoge invoerrechten in de Verenigde Staten, zorgen voor zware problemen in Italië.

De verovering van nieuwe markten stelt zich met hoogdringendheid en dankzij de allerhoogste kwaliteit van de producten kan ook dit plan in enkele jaren worden gerealiseerd.

Het distributienetwerk in Italië wordt uitgebreid en men start met het uitvoeren van grote hoeveelheden conserven naar Afrika en verschillende Europese landen, waaronder België. Het grote succes van het merk Elvea maakt een uitbreiding van de fabriek in Angri noodzakelijk. De import van Elvea op de Belgische markt ateert
van voor de tweede wereldoorlog.

Elvea werd voor het eerst, enkel in Oost-Vlaanderen, verdeeld door een regionale groothandelaar in voedingsmiddelen.

1940

Tijdens de tweede wereldoorlog werden de fabrieken vernield, was er geen transport of invoer van tomatenconserven mogelijk en de distributie moest worden stopgezet.

1945

Na de oorlog werden in Italië de vernielde installaties hersteld en aangepast aan de modernste technieken. In juni 1945 werd de naam van de maatschappij veranderd van 'LUIGI VITELLI en zonen' naar de naamloze vennootschap ELVEA S.p.A.

Het voorzitterschap van Elvea S.p.A. werd waargenomen door Arturo Vitelli die met eindeloze energie en passie de verloren positie op de wereldmarkt wist te herwinnen.

Op deze manier werden de na-oorlogse jaren en de vernieuwing van de mondiale rol van Elvea ingevuld. Na de bevrijding heeft in België het transportbedrijf L. Ghemar de distributie en het transport op grote schaal aangevat. Er werden bijhuizen opgericht, waaronder één te Antwerpen met als gedelegeerd bestuurder Dhr. A. Ghemar, die onmiddellijk een nieuwe firma stichtte, namelijk Tocofru NV., exclusief verdeler voor de Benelux.

Een dertigtal vertegenwoordigers werden aangeworven en de verkoop kon beginnen. Elk mogelijk verkooppunt moest bezocht en overtuigd worden van de kwaliteit van Elvea. Op dat ogenblik bestonden er ongeveer 23 verschillende merken, waarvan er vandaag de dag bijna geen meer overblijven.

De eerste vorm van publiciteit voor Elvea werd gedaan door middel van staalbedeling op verschillende sportevenementen zoals wielerkoersen. Er reed een publiciteitskaravaan tijdens deze koersen en als blikvanger voor Elvea reed een vrachtwagen met daarop een immens groot blik tomatenpuree.

Men gooide blikjes Elvea tomatenpuree (70g) naar de menigte. Dit werd met zo'n groot enthousiasme onthaald dat men begon te drummen om de 'blauwe blikjes' te kunnen bemachtigen. Mede door de grote inzet en volharding van het verkoopteam werd de Belgische markt op korte tijd volledig veroverd.

1950

Tijdens deze periode vormden zich nieuwe problemen, niet alleen voor Elvea maar voor de ganse Italiaanse voedingsindustrie. De buitenlandse concurrentie doet zich steeds meer voelen en dwingt de industrie om nieuwe systemen in te voeren en nieuwe investeringen te doen. Door de allerhoogste kwaliteit te bieden heeft Elvea deze problemen kunnen overwinnen met behoud van naam en prestige.

Onder de dynamische en enthousiaste leiding van de familie Vitelli beleeft het bedrijf zijn tweede golf van ontwikkeling.

De installaties worden uitgebreid en bovenal gemoderniseerd met de introductie van nieuwe productiesystemen, die mechanisch en geautomatiseerd werken. Het eigen vermogen stijgt opmerkelijk tussen 1954 en 1958. Een nieuwe fabriek wordt in gebruik genomen in 1959 te Bellizzi (Salerno). Dit versterkt het productiepotentieel van Elvea en het ondersteunt hiermee de continue vergroting van de exportzones.

De productie wordt verder versterkt met andere kwaliteiten en nieuwe variëteiten, dit om te voldoen aan de eisen van de markt, waarvan de tendens ligt in een verhoging van het verbruik van tomatenconserven.

1885-1919 - 1929-1950 - 1958-1976 - 1982-1990 - 1992-2000

[omhoog]